Pokazywanie postów oznaczonych etykietą morderstwa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą morderstwa. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 8 października 2019

[421] Joanna Opiat-Bojarska - KRYSZTAŁOWI. POLOWANIE


Joanna Opiat-Bojarska - KRYSZTAŁOWI. POLOWANIE
Wydawnictwo Muza 2019

Ocena: 10/10


Z policyjnej broni padają strzały. Ginie mężczyzna podejrzany o porwanie Barbary Kruk. Czwórka obecnych przy zdarzeniu policjantów trafia pod lupę Biura Spraw Wewnętrznych Policji. Sprawę prowadzi Driver. Ich zeznania są wyjątkowo spójne, ale tylko do czasu, gdy policjantka z tej czwórki ginie pod kołami pociągu. Wtedy reszta zrzuca całą winę na nią. W BSWP trwa walka na anonimy. Ich ofiarą pada Driver. Czy na pewno jest niewinny? Decyduje spotkać się z dziennikarką i wyznać prawdę. Nie spodziewa się, że w kawiarni, w której są umówieni, czeka już na niego płatny zabójca. Kryształowi są naprawdę kryształowo czyści? A może po prostu wiedzą, jak nie dać się złapać? W tym świecie nie istnieje słowo „lojalność”. W tym świecie pies psu jest wilkiem.


     Serię Kryształowi powinien znać każdy kogo ciekawią policyjne brudy i sekrety doprawione niesamowitym, ciężkim co prawda klimatem, ale bez niego książka nie miałaby tego czegoś co sprawia, że wciąga nas w wir wszystkich dynamicznych wydarzeń. To jeden z tych tytułów, które trzeba przeczytać. 
     Jeśli myśleliście, że o policji i Biurze Spraw Wewnętrznych Policji wiedzieliście wiele, to ta książka pokaże Wam, że jeszcze dużo przed nami. "Kryształowi. Polowanie" to kolejne spotkanie z ostrym jak brzytwa językiem Joanny Opiat-Bojarskiej, którego nigdy za wiele. Całkowicie odnalazłam się w tym brutalnym, męskim i bezwzględnym policyjnym świecie. Co więcej przepadłam tak, że najchętniej czytałabym więcej tego typu książek, dlatego liczę na autorkę, że jednak pojawią się kolejne tomy. W tej części nadal poznajemy działania podejmowane przez Drivera, jednak sprawy coraz bardziej się komplikują. Śledztwo dotyczy zastrzelenia podejrzanego o porwanie przez policjanta, jednak sprawa coraz bardziej zaczyna przypominać bagno, z którego bardzo ciężko się wydostać nie tylko prześwietlanym policjantom, ale i Driverowi, który musi ułożyć wszystkie fakty w całość. Jednak jak to w książkach Joanny Opiat-Bojarskiej bywa, nie samą pracą żyje człowiek, tak samo i główny bohater miewa różne przygody poza życiem zawodowym. To wszystko składa się na genialną opowieść o pracy policji, o jej wadach, zaletach, o hierarchii wartości, moralnych i etycznych wyznacznikach, których poszczególne osoby są pozbawione. Tą serię mogę zdecydowanie zaliczyć do najlepszych, jakie opowiadają o pracy policji. Może często zbyt przejaskrawione, ale myślę, że to właśnie nadaje tej powieści wyrazu i smaku. Ciężki, dosadny język nie każdemu będzie odpowiadał, jednak dla mnie było to wszystko idealnie wyważone, wręcz moim zdaniem to taka wisienka na torcie, która w najdrobniejszym szczególe dopełnia tę powieść. Poza tym, na duży plus zasługuje akcja, akcja, dużo akcji. To na prawdę dynamiczna i energiczna historia, którą trzeba czytać w całkowitym skupieniu, tak aby nie stracić ani jednego wątku. Myślę, że wielu z Was będzie usatysfakcjonowanych z lektury tej powieści. Ja byłam i z całego serducha mogę Wam polecić. W tym świecie nic nie jest pewne, na nikogo nie można liczyć i nikt nie jest lojalny. Kłamstwa, brudy, seks, narkotyki, porachunki i długi wdzięczności względem bandytów, to było, jest i będzie istniało we współczesnym świecie, a Joanna Opiat-Bojarska zrobiła z tego fenomenalny fundament pod genialną i oryginalną policyjną opowieść, która udowadnia, że kiedy władza uderza do głowy, wszystko inne przestaje mieć znaczenie.
     Smutno mi, że to koniec tej serii, mam jednak ciche marzenie, że kiedyś będzie jeszcze kolejna część. "Kryształowi" to cykl całkiem dobrej lektury, po której będziecie się zastanawiać, co tak na prawdę w życiu jest ważne. Z czystym sumieniem polecam każdemu, kto lubi wątki policyjne, śledztwa z dosadnym językiem i niesamowitą akcją.


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Muza!
     

poniedziałek, 12 sierpnia 2019

[410] PRZEDPREMIEROWO Meghan March - IMPERIUM GRZECHU


Meghan March - IMPERIUM GRZECHU
Wydawnictwo Editio Red 2019
Przekład: Olgierd Maj
Ocena: 9/10


Jeśli chodzi o Keirę Kilgore, nic nie jest racjonalne. To kobieta silna i niezależna, ale nie ma prawa decydować o swoim ciele i swoim losie. Należy do tyrana, najgroźniejszego mężczyzny w Nowym Orleanie. Jeszcze niedawno nienawidziła go z całego swojego niepokornego serca, a dziś jest gotowa zabijać w jego obronie. Zamach, który o mało nie pozbawił obojga życia, uzmysłowił Keirze, jak bardzo kocha potwora. I że dla niego sama może stać się bestią. Lachlan Mount, niekwestionowany władca miasta, zdaje sobie sprawę, że zdobył niezwykłą kobietę. Keira jest jego własnością, ale także jego królową. Dla niej jest gotów na wszystko. Co należy rozumieć bardzo dosłownie, gdy mowa o Lachlanie — człowieku, który w swojej żelaznej pięści skupił całą władzę i który popełnił chyba wszystkie możliwe zbrodnie. Trzeci, ostatni tom tej niesamowitej historii opowiada o kolejnych dramatycznych wydarzeniach. Wychodzą na jaw mroczne sekrety przeszłości i ich straszliwe konsekwencje. Zdrady, podeptane zaufanie, przestępstwa i zbrodnie. Ale... silna i niepokorna kobieta zasługuje na prawdę o ukochanym. O krwi, którą przelał w okrutny sposób. O brutalności, z jaką zdobywał i utrwalał swoją władzę. Keira musi zajrzeć w twarz diabłu. I zdecydować o losie. Jego i swoim. Co zrobisz, gdy pakt z diabłem okaże się najlepszym rozwiązaniem?



     Dzięki Meghan March po raz kolejny zatapiamy się w niepowtarzalnym świecie Lachlana Mounta. To już niestety koniec przygody z brutalnym, władczym królem i niepokorną królową. Jak oceniam ostatni tom Trylogii Mounta? Czytajcie dalej!
     "Imperium grzechu" to pełna skrajnych emocji, niezwykle wciągająca opowieść o miłości, która nie boi się śmierci, bólu i cierpienia.Autorka utrzymuje utarty już schemat, w którym nikt by nie pomyślał, że w najgorszym wrogu można tak bez pamięci zatracić i zakochać się. Keira, czyli główna bohaterka była ostatnią osobą, której przyszłoby to na myśl. A jednak. Siła miłości w przypadku jej i Lachlana była piorunująca, a to wszystko dzięki dobrze utkanemu i poplątanemu planowi, którego "ofiarą" była właśnie Keira. Nie zdradzę Wam szczegółów, ale jedno mogę wyjawić. Nic, co do tej pory przydarzyło się tej bohaterce nie było dziełem przypadku. To na prawdę ciekawa i intrygująca odmiana, tym bardziej, że ani przez moment nie przyszło mi przez myśl to, że za tymi wszystkimi wydarzeniami kryje się drugie, sekretne i tajemnicze dno. Wartka  i dynamiczna akcja sprawi, że ta niewielkich gabarytów książka zostanie przez Was pochłonięta. Wiele rzeczy się wyjaśnia, ale pojawiają się kolejne niepewne i niebezpieczne sytuacje. Autorka nie zapomina o elementach grozy, niepewności i momentach niebezpiecznych, które czytelnicy uwielbiają, a których też, nie mogło zabraknąć w zakończeniu tej trylogii. Jednak nie martwcie się, na osłodę tych wszystkich brutalnych akcji mamy serwowane uczucie tak wielkie, że jest w stanie przezwyciężyć wszelkie przeciwności losu. Bardzo lubię takie literackie zestawienia, kiedy bestialstwo oraz brak litości zestawiane są z tak kruchym i jednocześnie tak mocnym uczuciem, jakie łączy dwoje bohaterów. Szkoda, że ta historia dobiega końca. Myślę, że będę tęsknić za bezwzględnością Mounta i przekornością Keiry. Ciekawe połączenie dwóch przeciwstawnych charakterów, które zapoczątkowało klimatyczny romans. Meghan March tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że nawet kiedy na jaw wyjdą najokrutniejsze i najbardziej skrywane sekrety, jesteśmy w stanie wybaczyć wszystko osobie, którą kochamy. Jeśli jeszcze nie znacie tej historii, to z całą odpowiedzialnością zachęcam do lektury!
     Znajdziecie tu krwawą zemstę, porwania, miłość ponad wszystko i niepewne zakończenie. Gwarantuję, że będzie to dla Was niezapomniana przygoda. W sekrecie powiem Wam, że choć to ostatni tom, to mam nieodparte uczucie, że jeszcze kiedyś powrócimy do świata Keiry i Lachlana.


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Editio Red!

[409] Thomas Harris - HANNIBAL. PO DRUGIEJ STRONIE MASKI


Thomas Harris - HANNIBAL. PO DRUGIEJ STRONIE MASKI
Wydawnictwo Sonia Draga 2019
Przekład: Jan Kraśko
Ocena: 10/10


Zwieńczenie kultowej serii z najbardziej nurtującą postacią w literaturze – Hannibalem Lecterem Powieść przedstawia młodzieńcze lata geniusza zbrodni, symbolu niewyobrażalnego i wyrafinowanego zła. To tutaj beznamiętne opisy rytuałów morderstw przeplatają się z poetyckimi symbolami i rozpalają wyobraźnię…


     Thomas Harris pozostaje niezmiennie w czołówce moich ulubionych autorów. Cyklem z Hannibalem Lecterem skradł moje serce i zmroził moją krew w żyłach. Tym razem możemy dosłownie zagłębić się w umyśle tej kultowej postaci i choć w części zrozumieć co sprawiło, że stał się takim człowiekiem.
     Po raz kolejny wkraczamy w brutalny świat Hannibala Lectera. Jednak tym razem możemy patrzeć na świat jego oczami. Gwarantuję, że zdarzenia widziane po drugiej stronie maski mają całkowicie inne znaczenie i wygląd. Początkowe rozdziały tej książki mogą wydawać się dziwne, niezwiązane z tematem poprzednich tomów, jednak każdy następny rozdział ujawnia przed nami niesamowitą historię. Tutaj nic nie dzieje się przypadkiem, a każda sytuacja ma swoje poważne konsekwencje. Thomas Harris przedstawia nam postać Lectera od dzieciństwa po czas dorosłości, zgłębiamy jego pochodzenie, losy i poznajemy jego rodzinę. I uwierzcie mi, daje to całkowicie odmienny obraz niż ten, który wykreowany został w poprzednich tomach. Autor w pewnym sensie daje nam dosadnie do zrozumienia, że to co spotyka nas w dzieciństwie, z całą pewnością odbije się w późniejszym życiu. Niezastąpiony klimat nie odpuszcza ani na sekundę co sprawia, że trudno rozstać się z tym tytułem. Mroczne tajemnice, brudne sekrety wylewają się na powierzchnię i pozwalają nam na poszerzenie obrazu i opinii o znanej każdemu sylwetce Hannibala Lectera. Pokuszę się o stwierdzenie, że w pewnym sensie ta książka jest swego rodzaju lekiem łagodzącym naszą odrazę do tej postaci, bo sami zaczynami usprawiedliwiać jego straszne działania. Myślę, że jest to dobre zwieńczenie całej tej historii. Nie brakuje elementów grozy, lęki i niepewności, mamy genialną atmosferę, w której tworzeniu jest mistrzem Thomas Harris i cóż, znamy już wszystkie okrutne i te mniej przerażające fakty dotyczące życia kultowego doktora. Autor w doskonały sposób ukazuje wszelkie psychologiczne aspekty, które mnie osobiście bardzo interesują. Książka przez to staje się nie tylko ciekawa, ale pozwala również wyciągnąć sporą ilość wniosków odnoszących się do naszego codziennego życia. Myślę, że fani Harrisa będą zachwyceni, a jeśli jeszcze nie czytaliście tego tytułu to nie wahajcie się ani chwili.  
     Jeśli macie ochotę na niesamowicie klimatyczną książkę, która wyjawi Wam najskrytsze sekrety najgroźniejszego i najbardziej inteligentnego zabójcy w literaturze to ten tytuł czeka na Was. 


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Sonia Draga!

środa, 3 lipca 2019

[393] Thomas Harris - HANNIBAL


Thomas Harris - HANNIBAL
Wydawnictwo Sonia Draga 2019
Przekład: Jerzy Kozłowski
Ocena: 9/10

Potężny, hipnotyczny, całkowicie oryginalny Hannibal to uczta dla wyobraźni. Przygotuj się na podróż do piekła… Siedem lat po brawurowej ucieczce z więzienia, doktor Hannibal Lecter przebywa pod fałszywym nazwiskiem we Florencji. Manson Verger, szósta ofiara doktora psychopaty ‒ choć udało mu się ująć z życiem ‒ został trwale okaleczony. Mężczyzna pała żądzą zemsty, wyznaczył za głowę Lectera wysoką nagrodę. Skorumpowany włoski policjant przekazuje Vergerowi informację o miejscu pobytu doktora, lecz próba schwytania kończy się fiaskiem. Lecter uwalnia się z zasadzki, jak zwykle zostawiając za sobą liczne trupy. Tymczasem agentka FBI Clarice Starling, która dzięki pomocy Lectera odniosła swój pierwszy wielki sukces, po nieudanym nalocie narkotykowym zostaje zawieszona w obowiązkach. Lecter, który od dawna się nią interesował, pisze do niej list ze słowami pociechy. Mason Verger dowiaduje się o tym i postanawia wykorzystać agentkę jako przynętę. Udaje mu się schwytać doktora żywcem. Jednak Starling, która była świadkiem porwania, z niewiadomych powodów wyrusza doktorowi na ratunek…


     "Hannibal", czyli kolejna mistrzowska książka genialnego autora. Kultowa postać po raz kolejny mrozi krew w żyłach czytelnika i obnaża najgorsze ludzkie instynkty i możliwości. Thomas Harris ponownie udowadnia, że człowiek sam dla siebie jest największym wrogiem.
     "Potężny i hipnotyczny" tak określana jest w skrócie ta powieść i ja w stu procentach się z tym zgadzam. Świat utkany w tej historii jest tak maksymalnie absorbujący uwagę czytelnika, że ani na sekundę nie byłam w stanie odłożyć tej książki. Ponownie spotykamy się z policjantką Starling, którą poznajemy w "Milczeniu owiec" jako niedoświadczoną, ale lubianą przez Hannibala Lectera funkcjonariuszkę. Teraz akcja odwraca się o sto osiemdziesiąt stopni i to właśnie ona będzie zagrożona, a wrogiem jej tylko będzie znany nam już Lecter. Znajdziecie tu pełno brutalności i bezwzględności, okrutny i morderczy obraz człowieka, jego psychiki i pobudek. Ciągle zastanawiam się, jak Thomas Harris tego dokonał, ale pomimo wszystkich występków Lectera, jest on taką postacią, którą zwyczajnie się lubi, fascynuje i na swój sposób intryguje. Inteligentny mężczyzna, który przejawia tak chore i pokręcone skłonności, to wszystko w tej części zostanie ujawnione i wyjaśnione. Autor bardziej skupia się na nim, na jego kreacji i ujawnieniu jego tajemnic. Mieszanka, która z całą pewnością przyprawi Was o drżenie i odczucie niepokoju. Poza tym mamy również wiele wątków pobocznych, które nadają tej akcji dynamiki i nie pozwalają nam zbyt szybko znudzić się poznawanymi faktami. Niesamowita książka, która równie szalenie przenosi nas w całkiem inny, nieznany nam świat i klimat, bo tego tutaj nie brakuje. Atmosfera od początku budzi specyficzne odczucia, a z każdą kolejną stroną przepadamy w odmętach brudu i manipulacji. Sądzę, że jeśli lubicie dobre thrillery, to seria o Lecterze powinna być dla Was obowiązkowa. Ja mam jeszcze do nadrobienie "Czerwonego smoka", ale dążę do tego aby to się szybko zmieniło. Jedyny malutki minus, o którym muszę wspomnieć w tej części to zakończenie, które, trzeba przyznać, było niespodziewane, ale jednak mi nie zagrało. Inaczej to wszystko sobie wyobrażałam, aczkolwiek myślę, że nie jest to aż tak poważny zarzut aby skreślać ten tytuł. Thomas Harris w dalszym ciągu zaskakuje i daje czytelnikowi możliwość przeżycia niesłychanie fascynującej przygody. Genialna opowieść, która kontynuuje fascynującą historię kultowego Hannibala Lectera z "Milczenia owiec". Kto zna, ten wie, a kto jeszcze nie czytał musi szybko nadrobić. To powieść pełna niedopowiedzeń, mrocznych instynktów i ludzkiego okrucieństwa.
     Fani gatunku będą zachwyceni, ja, jako miłośniczka wartkiej i mrocznej akcji przepadłam. Myślę, że z całą pewnością nie będziecie żałować czasu poświęconego temu tytułowi.


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Sonia Draga!

czwartek, 6 czerwca 2019

[381] Yrsa Sigurdardóttir - PORACHUNKI


Yrsa Sigurdardóttir - PORACHUNKI
Wydawnictwo Sonia Draga 2019
Przekład: Paweł Cichawa
Ocena: 8/10


W szkolnej kapsule czasu zakopanej przed dziesięcioma laty zostaje znaleziony mrożący krew w żyłach liścik wieszczący śmierć sześciu osób. Ale groźba w nim zawarta nie może być przecież prawdziwa, jeśli napisało go trzynastoletnie dziecko… Detektyw Huldar podejrzewa, że dostał tę sprawę tylko po to, by nie zajmować się prawdziwą pracą na komisariacie. W rozszyfrowaniu intencji autora wiadomości pomaga mu psycholog Freyja. Wkrótce okazuje się, że duet wplątał się w jeszcze inną szokującą sprawę... Odkrycie listu uruchamia lawinę makabrycznych wydarzeń: w pewnym ogrodzie ktoś odkrywa ludzkie szczątki, a tuż po tym zostaje zamordowany właściciel domu. Jego inicjały – BT – widniały wśród ofiary wymienionych w liście znalezionym w kapsule. Huldar i Freyja muszą ścigać się z czasem, by poznać autora wiadomości, a także mordercę i jego ofiary, nim zginą wszyscy wymienieni na liście…

     Yrsa Sigurdardóttir to nieznana mi wcześniej autorka pochodząca z Islandii, styl i sposób kreowania akcji przypadł mi do gustu, dlatego też czas spędzony z tym mrocznym kryminałem był całkiem dobrze wykorzystany.
     "Porachunki" to drugi tom przygód policjantów Freyi i Huldura. Na moje nieszczęście nie czytałam poprzedniego tomu, to jednak nie przeszkodziło mi w poznaniu kolejnego śledztwa prowadzonego przez tę parę. Kiedy na biurko Huldura trafia list  ze spisem osób, które mają zginąć w tym roku, wyciągnięty z kapsuły czasu, która została zakopana dziesięć lat temu na szkolnym podwórku, myśli, że to głupi żart. Inicjały umieszczone na kartce trudno zidentyfikować i przypisać jakiejkolwiek osobie. Po nitce, do kłębka policjanci próbują poznać, kto wrzucił list do kapsuły i ścigają się z czasem, by zapobiec śmierci ludzi. W momencie, w którym para naszych funkcjonariuszy znajduje dwie odcięte ręce w jacuzzi u jednej z osób z listy, domyślają się, że kawałek papieru to wcale nie jest żart. To ciekawie skonstruowana fabuła, która niewątpliwie wciąga czytelnika w mroczny klimat małego miasteczka. Składa się z wielu wątków fabularnych, które nieustannie napędzają akcję i nakręcają apetyt czytelnika. Dodatkowo tajemnicza, groźna i mrożąca krew w żyłach migawka, którą uraczyła nas autorka już na pierwszych stronach daje nam obraz, że to wcale nie będzie lekka, miła i przyjemna lektura. To książka z dreszczykiem, który nie odpuszcza ani na sekundę. Napięta i gęsta atmosfera może niektórych z Was przytłoczyć, ale sądzę, że warto sięgnąć po tę książkę. To zdecydowanie pełnokrwisty kryminał, dotykający nawet tematycznie thrillera, bo często nie sposób się po prostu nie bać. I choć autorka pobieżnie przedstawia nam występujących tu bohaterów to całość, po skończeniu lektury staje się celowym zabiegiem mającym nie odciągać uwagi czytelnika od rzeczy ważnych. Zawiłe śledztwo, makabryczne zbrodnie i odkrywane równie tragiczne sekrety rodzin to tylko namiastka tego, co znajdziecie w tej powieści. Tytułowe porachunki to symbol zemsty, zbrodni, której można było zapobiec. Autorka zwraca uwagę czytelnika na bierność służb, organów i zaniedbanie urzędów, a jak dobrze wiemy, coś co nie zostało wyjaśnione i zakończone, w pewnym momencie obudzi się w postaci demonów przeszłości i upomni się o wyrównanie krzywd. Jeśli jeszcze nie czytaliście tej książki, nie wahajcie się. Osobiście z całą pewnością sięgnę również po tom pierwszy tej serii, bo autorka tworzy całkiem niezły klimat, który wpasowuje się w mój czytelniczy gust.
     Jeśli lubicie się bać, to ta książka jest dla Was. Ma pewne niedociągnięcia, ale nie raziły mnie one aż tak bardzo żeby się na nich skupiać. "Porachunki" to utwór dla ludzi o mocnych nerwach. 


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Sonia Draga!

poniedziałek, 27 maja 2019

[376] Sebastian Fitzek - PACJENT

Sebastian Fitzek - PACJENT
Wydawnictwo Amber 2019
Przekład: Krzysztof Żak
Ocena: 8/10

Sebastian Fitzek zabiera nas w niepojętą głębię ludzkiej psychiki! Sześcioletni Maks zniknął rok temu. Co się z nim stało, wie tylko sprawca. Ale teraz siedzi pod strażą na oddziale zamkniętym psychiatrii i milczy. Till Berkhoff – Zrozpaczony ojciec Maksa – decyduje się na desperacki krok: Sam zostaje pacjentem. Pacjent Guido T. przyznał się już do dwóch przerażających morderstw na dzieciach i doprowadził berlińską policję do zwłok okrutnie zadręczonych ofiar. Ale teraz zachowuje milczenie. Policja ma pewność, że to on uprowadził też sześcioletniego Maksa. Ale nie ma dowodów. Rok po zaginięciu Maksa komisarz Skania, ulega prośbom zrozpaczonego ojca. Przemyci Tilla do więziennego szpitala psychiatrycznego. Jako fałszywego pacjenta ze sfingowaną historię choroby. Aby znalazł się najbliżej mordercy dzieci i zdołał go zmusić do przyznania się. Bo nic nie jest gorsze od niepewności…


     Nie potrafię sobie wyobrazić, że istnieją tacy ludzie, jakich przedstawia Sebastian Fitzek. Jeśli macie ochotę na prawdziwy thriller z krwi i kości, to ten tytuł musicie mieć na uwadze.
     Przygoda z książką "Pacjent" autorstwa Sebastiana Fitzka to niesamowite przeżycie, tym bardziej, że to pierwsza, przeczytana  przeze mnie powieść tego autora. I już wiem, że z całą pewnością nie ostatnia. Sebastian Fitzek jest określany mianem mistrza thrillera psychologicznego, czy jest to trafiony tytuł? Myślę, że tak, bo to co wydarzyło się w "Pacjencie" powoduje zawrót głowy. Porwania, morderstwa, zaburzenia relacji, brutalne i krwawe opisy powodujące dreszcze to norma. Specyficzny klimat, który dodatkowo podkręcony jest scenerią szpitala psychiatrycznego wciąga czytelnika w ten okrutny świat ujawniając najgorszą stronę ludzkiej natury. W tej książce głównymi bohaterami są Till Berkhoff oraz jego żona Ricarda, żyją spokojnie wraz z córką i sześcioletnim synem, który zostaje porwany. Wszystkie poznane okoliczności ujawniają brutalną prawdę o tym, że chłopiec najprawdopodobniej nie żyje. Rodzice nie mogą pogodzić się z tymi wiadomościami, i jak można się łatwo domyślić, cała sytuacja rozbija życie rodzinne i małżeństwo tych bohaterów. Żona Tilla, Ricarda, postanawia wraz z córką odejść od męża pozostawiając po sobie widmo rozwodu. Mężczyzna jednak nie poddaje się i za wszelką cenę próbuje rozwiązać zagadkę zaginięcia syna. Dlatego też obmyślił, w jego oczach, niezawodny plan w celu przedostania się do Guido Tramnitza, czyli groźnego psychopaty umieszczonego w berlińskiej klinice psychiatrycznej, który był podejrzany w podobnych sprawach zaginięcia dzieci. Jak sami możecie się domyślić, będzie to fascynująca wyprawa w głąb ludzkiej psychiki i niewiarygodnych wydarzeń. Zwykli ludzie, których mijamy codziennie w drodze do szkoły czy też pracy mogą okazać się okrutnymi psychopatami. Fitzek w tej książce zawarł paradoks ludzkości, czyli to co kochamy i czego się boimy jednocześnie. Pełny wachlarz ludzkich emocji, którymi ta historia jest naładowana gwarantuje, że nie odłożycie tej książki do ostatniej strony. Nie ma w niej czasu na znużenie czy za długie opisy. Wartka akcja przenosi nas przez kolejne rozdziały niczym huragan i pozostawia po sobie tylko i wyłącznie zgliszcza. 
     Myślę, że fani thrillerów psychologicznych będą zafascynowani tą książką! "Pacjent" to lektura dla ludzi o mocnych nerwach i lubiących czuć dreszcz na plecach i niepokój o to, co wydarzy się dalej.

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnicwtu Amber!

Dla zainteresowanych przypominam o spotkaniu autorskim z Sebastianem Fitzkiem!
  • W Poznaniu 29 maja o 18:00 w Pałacu Działyńskich spotkanie z czytelnikami, 
  • W Warszawie 30 maja o 18:00 w księgarni Świat Książki – Hala Koszyki spotkanie z czytelnikami,
  • We Wrocławiu 1 czerwca o 15:30 w Starym Klasztorze - spotkanie z czytelnikami. Autor jest gościem Międzynarodowego Festiwalu Kryminału.

piątek, 19 kwietnia 2019

[350] E.K. Blair - HUSH


E.K. Blair - HUSH
Wydawnictwo Niezwykłe 2019
Przekład: Marta Słońska
Ocena: 6/10


Życie nauczyło mnie, że nie da się uciec od przeszłości. Cokolwiek byś nie zrobił, ona podąża za tobą niczym upiór – nęka cię – nie pozwala o sobie zapomnieć







     "Hush" to ostatni tom trylogii Czarny Lotos, zwieńczenie wydarzeń z poprzednich tomów i kumulacja nagromadzonych emocji wreszcie znajduje swoje ujście. Czym tym razem zaskoczy nas autorka? Czy zaserwuje nam kolejną dawkę mocnych, niemożliwych do wyobrażenia sobie wrażeń?
     Seria Czarny Lotos to jedna z moich ulubionych książkowych cykli. Mamy w niej mroczny romans, sekrety, oszustwa, brutalną rzeczywistość, która przygniata czytelnika, miażdży jego umysł jak i kości. Tego samego, a może nawet więcej, oczekiwałam od książki Hush. Tajemnica, która zostaje ujawniona na samym początku daje nam nowy obraz na wszystkie minione wydarzenia. Nie była ona jednak aż tak spektakularna jak to miało miejsce w Bang czy też Echo, co mocno mnie zasmuciło. Elizabeth wraz z Declan'em próbują swoich sił w nowo zbudowanym związku jednak to zadanie nie należy do najłatwiejszych biorąc pod uwagę ich przeszłość. Kiedy jednak na jaw wychodzą nowe fakty dotyczące rodziny głównej bohaterki, jej i nasze życie całkowicie się zmieni. I gdyby na tym autorka poprzestała, byłoby znośnie. Jednak stworzony epilog, to wytwór niezwykłej fantazji autorki, który zniszczył wszystko. Apetyt na tę książkę miałam wielki, jednak nie został on w pełni zaspokojony, a dodatkowo, jak już wspomniałam, dużym minusem jest epilog, którego, z perspektywy czasu, myślę, że nie powinnam czytać, bo wywołał tylko i wyłącznie moje zażenowanie i śmiech. Nie wiem co wpłynęło na taką decyzję autorki, aby w taki sposób zakończyć tę serię, ale zamiast zostawić mnie w szoku, niedowierzaniu i oszołomieniu sprawiła, że po prostu chciało mi się śmiać. Pomimo wszystko, wybaczam te błędy bo zbyt mocno kocham poprzednie części. Szkoda, że akcja nie została pociągnięta w podobnym klimacie co wcześniejsze pozycje. Brakowało mi tutaj mroku, tego specyficznego klimatu, który nie opuszczał czytelnika w Bang. W trzecim tomie akcja została ustabilizowana i głównie skupiała się na chorobie głównej bohaterki. Myślę, że historia ta przypadnie niektórym z Was do gustu. Ma plusy i minusy, aczkolwiek jeżeli znacie już pierwsze tomy tej serii, Hush musicie poznać, chociażby po to aby samemu wyrobić sobie zdanie. Po skończeniu tej powieści musiałam pomyśleć kilka dni o tym, co powinnam o niej napisać. Jednak nadal mam z nią problem, bo z jednej strony kocham główną bohaterkę, jej problemy, ten mroczny romans, niesamowity klimat, którego nie czułam w żadnej innej serii, a z drugiej strony tak zepsutą finałową akcję. Nie opuszcza mnie poczucie niedosytu, ciągle mi tutaj czegoś brakuje, aczkolwiek na to nie mam już wpływu. Mam nieustające uczucie, że autorce brakło pomysłu na tę część, czego skutkiem był ten niespodziewany wybuch dziwnych fantazji w epilogu. 
     Tę książkę trzeba po prostu przeczytać, aby wyrobić sobie o niej zdanie. Ja poznałam dalsze losy Elizabeth i nie żałuję, a to, że nie spełniła moich wymagań, to całkowicie inna rzecz. Jeśli jesteście ciekawi, sięgnijcie po ten tytuł bez wahania.


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Niezwykłemu!

poniedziałek, 25 marca 2019

[339] T.M. Frazier - MROCZNE POŻĄDANIE


T.M. Frazier -  MROCZNE POŻĄDANIE 
Wydawnictwo Kobiece 2019
Przekład: Grzegorz Gołębski
Ocena: 10/10

Historia Jake’a i Abby jeszcze nie dobiegła końca! Jake w końcu wraca do domu. Jednak mężczyzną targają wątpliwości. Czy jego ukochana wciąż na niego czeka? Czy jest bezpieczna? Czy zaakceptuje to, jakim mężczyzną naprawdę jest Jake? Jake nigdy nie sądził, że w końcu ktoś stanie się dla niego naprawdę ważny, że pojawi się ktoś, z kim będzie chciał założyć rodzinę. Jednak tak się stało. I teraz mężczyzna zrobi wszystko, żeby chronić tych, których kocha, nawet przed mrokiem w swoim własnym sercu. Jednak jego obawy będą niczym, kiedy do drzwi ich w końcu szczęśliwego domu, zapuka policja. Teraz ich złudne szczęście może być właśnie tym, złudzeniem.


     "Mroczne pożądanie" to dopełnienie pierwszego tomu z cyklu Mroczne światło, a to z kolei oznacza, że nie nadszedł jeszcze koniec naszej przygody z Abby i Jake'em. Według mnie, to dopiero początek niezwykłej i wstrząsającej serii autorstwa T.M. Frazier.
     Kiedy wydaje ci się, że najgorsze już masz za sobą, pamiętaj, że los bywa przewrotny i to może być zaledwie prolog do tego co się może wydarzyć. Po trudnych chwilach, znajomość głównych bohaterów w nieoczekiwany sposób przeradza się w coś znacznie bardziej wartościowego. Abby przeżyła piekło na ziemi, jednak teraz stara się być silna nie tylko dla siebie, ale i dla swojej córeczki Georgii, Jake'a natomiast dogania okrutna przeszłość. To wszystko nie zmienia faktu, że oboje są zdecydowanie pewni tego, że ich życie zawsze będzie niosło za sobą albo zniszczenie albo śmierć, ale teraz mają siebie i wiedzą, że co by się nie działo, maja na kim polegać, kochają się i razem walczą o lepszą przyszłość. Autorka w genialny sposób miesza w życiu swoich bohaterów, a to sprawia, że my, czytając te powieści nie możemy się nudzić. Choć ta część ma tylko 100 stron to wyjaśnia nam pewne niejasności z tomu pierwszego, ale i daje nadzieje na to, że kolejne tomy będą jeszcze lepsze. Szczególnie kiedy na drodze Jake'a pojawia się znany nam już King, czyli postać z genialnej serii Kinga tej samej autorki. Szkoda, że u nas została wymieszana kolejność tych serii, ale na szczęście nie wpływa to znacząco na odbiór tych książek. "Mroczne pożądanie" to niewielka pozycja, która jest pełna emocji i jednocześnie udowadnia na to, że nawet z największego nieszczęścia człowiek jest w stanie wyjść z podniesioną głową i czerpać z życia to, co najlepsze. Najważniejsza jest rodzina i siła miłości. To świetne dopełnienie Mrocznej miłości, osobiście lubię te krótkie nowelki, które pozwalają chociaż na chwilę przedłużyć czas spędzony z bohaterami. Jeśli macie ochotę na lekturę "Mrocznej miłości" to ta część jest dla Was konieczna do poznania. Trudno mi rozstawać się z tymi książkami i mam nadzieję, że szybko pojawią się następne części.
     Uwielbiam emocje i oryginalną fabułę, którą serwuje nam T.M. Frazier. Niezmiennie dostarcza czytelnikowi niesamowitych wrażeń, których nie zapomina się na długo. Przepadłam w miłości do książek tej autorki, po raz kolejny.


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Kobiecemu!

[338] T.M. Frazier - MROCZNA MIŁOŚĆ


T.M. Frazier - MROCZNA MIŁOŚĆ
Wydawnictwo Kobiece 2019

Przekład: Grzegorz Gołębski
Ocena: 10/10

Czasami to, co najpiękniejsze, kryje się w mroku Po śmierci jedynej bliskiej osoby siedemnastoletnia Abby nie chce już nigdy więcej trafić do rodziny zastępczej. Postanawia więc ukryć się na złomowisku, gdzie poznaje wytatuowanego motocyklistę, Jake’a. Jake to niebezpieczny przestępca, który ma na sumieniu wiele mrocznych uczynków. Jednak w sercu nosi także rany, które nie mogą się zagoić. Choć są różni, łączy ich ciemność, która na zawsze skaziła ich dusze. Z jakiegoś powodu motocyklista wzbudza w Abby uczucia, jakich nigdy nie zaznała. Czy oboje zaakceptują swoją przeszłość? Czy odkryją, że miłość nie zawsze rodzi się w świetle?




     "Mroczna miłość" to książka, która łamie serce, wzrusza i mrozi krew w żyłach. Autorka po raz kolejny udowadnia, że romanse to nie tylko słodka i cukierkowa miłość, ale też brutalna i okrutna rzeczywistość. To książka, która wstrząśnie waszym światem do granic możliwości.
     T.M. Frazier jest mistrzynią grozy w tworzeniu swoich mrocznych powieści. Nie czytałam chyba żadnych powieści tak naszpikowanych brutalnymi emocjami i opisami do czasu poznania twórczości tej kobiety. Potrafi tak zawładnąć umysłem czytelnika i w taki sposób lawirować losami swoich bohaterów, że jej książki pochłaniane są w mgnieniu oka i dosłownie pożerają odbiorcę. Nie inaczej było z historią Abby i Jake'a. Ona zniszczona psychicznie i fizycznie, on sieje zniszczenie, a sam zmaga się z własnymi demonami, które ani na chwilę nie chcą dać mu wytchnienia. To z czym musiała zmagać się Abby jest tak okrutne, że przez cały ten czas spędzony z książką, miałam nadzieję, że wreszcie jej los się odmieni i będzie mogła być szczęśliwa, jednak jak to w życiu bywa, nieszczęścia chodzą parami. To bardzo emocjonalna opowieść o braku miłości, szacunku i ciepła rodzinnego domu. Autorka na swój oryginalny sposób przeprowadza czytelnika przez wir wydarzeń, ani na chwilę nie pozwalając mu złapać oddechu, a dynamiczna akcja, która nawet na sekundę nie zwalnia tempa skutecznie wprowadza nas w sam środek życiowych turbulencji naszych bohaterów. O ile ich problemy można nazwać turbulencją, bo w moim odczuciu to istny armagedon. Z jednego nieszczęścia w drugie, z małymi przejaśnieniami, które pozwalają nam wierzyć, że coś się może zmienić. Postać Jake'a to jedna z tych cudownych, które odgrywają znaczącą rolę. Pomimo tego czym się zajmuje zawodowo, to jak zaopiekował się Abby, jak pomógł jej w trudnej sytuacji, można powiedzieć, że przygarnął ją pod swój dach, wymazuje te wszystkie jego złe uczynki, które dotychczas popełnił. To książka pełna wzlotów i upadków, pokazuje nam, że człowiek jest w stanie wytrzymać wiele krzywd, wystarczy tylko wierzyć i zmagać się z własnymi demonami w kategoryczny sposób, nie dać się zdominować negatywnym wspomnieniom i mieć nadzieję, na lepsze jutro. Wojowniczy charakter Abby jest godny pozazdroszczenia. Żadna z literackich postaci nie wytrwała tyle co ta młoda dziewczyna. Mocna książka z jeszcze bardziej potężnym przekazem, która wywraca życie do góry nogami i to nie tylko występujących w niej bohaterów. Kocham twórczość T.M. Frazier, po serii Kinga jej powieści biorę w ciemno, tak też było i tym razem. I jedno mogę powiedzieć, nie zawiodłam się, a otrzymałam wiele więcej niż oczekiwałam. Polecam wszystkim czytelnikom lubiącym mocne emocje!
     Podsumowując, historia znajdzie tak wielu fanów, jak i przeciwników. Każdy z nas ma taki swój czytelniczy gust i smaczek, jednak sądzę, że ta historia porwie wielu z Was tak mocno jak i mnie wciągnęła. Mogę ją polecić z czystym serduchem, gwarantuję, że długo o niej nie zapomnicie.



Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Kobiecemu!

wtorek, 19 marca 2019

[336] Cristina Alger - ŻONA BANKIERA


Cristina Alger - ŻONA BANKIERA
Wydawnictwo Zysk i S-ka 2019
Przekład: Piotr Kuś
Ocena: 10/10

Istnieje cały ukryty przed nami, odrębny świat, toczący się według własnych reguł. Świat brudnych pieniędzy, umieszczonych na podejrzanych kontach bankowych, świat należący do potężnych i niebezpiecznych ludzi. Kiedy Matthew Werner, bankier pracujący dla największego szwajcarskiego banku, ginie w katastrofie lotniczej, jego młoda żona musi uporać się nie tylko ze stratą ukochanego, lecz również z tajemnicami, które po sobie pozostawił. Z czasem Annabel zdaje sobie sprawę, że jego śmierć nie była przypadkowa, a ona sama znajduje się teraz na celowniku potężnych sił, których istnienia wcześniej nawet nie podejrzewała. Trzymający w napięciu thriller Cristiny Alger ukazuje świat globalnej finansjery i ukrytych pieniędzy, świat chciwości i pychy, dla którego nie istnieją ani granice państwowe, ani prawo.



     "Żona bankiera" to książka, która sprawia, że każda kolejna przewracana strona powoduje niesamowity dreszcz emocji. Genialnie wykreowany świat wielkich banków i ich klientów, którzy potrafią być brutalni i bezwzględni, gdy chodzi o ogromne i niewyobrażalne pieniądze.
     To niezwykle spleciona akcja, która odkrywa przed czytelnikiem najbrudniejsze i najmroczniejsze sekrety obrzydliwie bogatych ludzi. Pokazuje nam świat, w którym nikomu nie można ufać, a nasz najbliższy przyjaciel może okazać się niebezpiecznym wrogiem, gdzie zło przeplata się z pozornym dobrem. To świat, w którym odebranie komuś życia to pestka, a miliony na koncie to kropla w morzu zgromadzonego majątku. Głównymi bohaterkami są Marina Ellis, dziennikarka, która zostaje wplątana w skomplikowaną i niebezpieczną sprawę wyjaśnienia działalności jednego z szwajcarskich banków, a także tytułowa żona bankiera, czyli Annabel Werner. Kobieta traci w katastrofie lotniczej męża, który był bankierem w największym szwajcarskim banku. Wszystko wskazuje jednak na to, że katastrofa tego samolotu wcale nie była przypadkowa, a Annabel postanawia prowadzić swoje własne dochodzenie, które krok po kroku doprowadza nas do prawdy. Sekrety i tajemnice, które odkryjemy szokują, prowokują do przemyślenia i sprawiają, że inaczej spojrzymy na świat globalnej finansjery. Niesamowita opowieść dopracowana w każdym, nawet najmniejszym szczególe. Każdy wątek został doprowadzony do końca, nie mamy wrażenia, że coś zostało niedopowiedziane czy niewyjaśnione. Autorka skupia naszą uwagę na tym, jak zgubny wpływ na człowieka mają duże, ogromne pieniądze, jak potrafią zawrócić w głowie i zniszczyć hierarchię wartości u każdego człowieka. W rewelacyjny sposób utkane intrygi, które nakręcają całą akcję sprawiają, że nie można się od tej książki oderwać i nie pozwalają zaufać żadnemu bohaterowi. Nikt nie jest tym, za kogo się podaje. Pod koniec, miałam wrażenie, że wszyscy występujący w tej książce nie są po tej dobrej stronie. W mistrzowski sposób został oddany charakter dziennikarskiego śledztwa, w którym to ludzie są w stanie oddać swoje życie za to, aby prawda ujrzała światło dzienne. To zdecydowanie najbardziej oryginalna książka, jaką udało mi się ostatnio przeczytać, ujawnia czarną stronę ludzkiego charakteru i pokazuje siłę miłości i wiarę w lepsze jutro. Zawiera wszystko to co powinna w sobie mieć świetna i niepowtarzalna powieść. W brutalny sposób pokazuje, że chciwość ludzka nie zna granic, szczególnie kiedy posiada się coraz więcej.
     Myślę, że wielu z Was porwie ta książka tak mocno, że podzielicie moją opinię. Mam nadzieję, że jej lektura sprawi Wam tyle emocji ile ja przeżyłam. Niesamowita przygoda, która zostanie ze mną na dłużej.



Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka!

piątek, 15 lutego 2019

[317] Katrine Engberg - STRÓŻ KROKODYLA


Katrine Engberg - STRÓŻ KROKODYLA
Wydawnictwo Zysk i S-ka 2019
Przekład: Elżbieta Frątczak-Nowotny
Ocena: 8/10


Przesycony atmosferą starej Kopenhagi, pełen zaskakujących zwrotów akcji thriller o skutkach pomieszania fikcji z rzeczywistością. Pewnego dnia wczesnym rankiem starszy pan, Gregers Hermansen, idzie wyrzucić śmieci w nieco zaniedbanej kamienicy w centrum starej Kopenhagi. Na jednym z pięter zauważa uchylone drzwi. Zaniepokojony zagląda ostrożnie do środka, nagle potyka się i upada. Kiedy dochodzi do siebie, dociera do niego, że leży na zakrwawionym ciele młodej dziewczyny, która wynajmowała jedno z mieszkań wspólnie z współlokatorką. Tak zaczyna się koszmar mieszkańców kamienicy. Śledztwo w sprawie tajemniczego i z pozoru pozbawionego motywów mordu prowadzi dwoje policjantów z kopenhaskiego wydziału zabójstw, inspektorzy Jeppe Korner i Anette Werner. Wkrótce okazuje się, że mieszkająca w tej samej kamienicy właścicielka domu, Esther de Laurenti, pisze kryminał, w którym ofiara dziwnie przypomina zamordowaną dziewczynę. Policjanci stają przed nie lada zagadką do rozwikłania, tym bardziej, że tropy mnożą się i prowadzą w nieoczekiwanych kierunkach. Czy klucz do rozwiązania tajemnicy tkwi w przeszłości właścicielki domu? Dlaczego napisana przez nią powieść tak inspiruje mordercę?


      Niepozorna książka, która zupełnie mnie zaskoczyła - i to pozytywnie, wprowadzająca lekki niepokój i zachęcająca do czytania kolejnych rozdziałów. Z całą pewnością nie będziecie się przy tym tytule nudzić.
     Kiedy w jednej z Kopenhaskich kamienic dochodzi do brutalnego morderstwa młodej lokatorki do akcji wkraczają policjanci: Jeppe Kørner i Anette Werner. To właśnie oni, będą kluczowymi postaciami, które zajmą się sprawą, ale i poznamy ich życie osobiste. Wymieniona już kamienica jest własnością Esther de Laurenti, aspirującej pisarki, która marzy o wydaniu własnego kryminału, jednak kiedy na jaw wychodzi to, że ktoś, w jej domu, zamordował dokładnie w ten sam sposób, w jaki opisała w swoim szkicu książki, sprawa znacząco się komplikuje. Już wiele razy zetknęłam się z historią, w której to ginie ktoś dokładnie tak jak w nowo powstałej lub powstającej powieści, to częsty motyw, dlatego też z pewnym sceptycznym podejściem zgłębiałam tę książkę. Nie miałam jednak podstaw, aby bać się nudy i martwić, że powieść mnie nie wciągnie. Wielowątkowość i tajemnica, to dwie główne cechy tej powieści, które tak działają na czytelnika, że nie można się od tej książki oderwać. Mroczny klimat i enigmatyczna atmosfera wprowadzają dodatkowy dreszczyk emocji, co sprawia, że lektura staje się jeszcze większą przyjemnością. Wiele faktów, które z każdą stroną zostają wyjaśnione, albo jeszcze bardziej skomplikowane, fabuła, która wydaje się już przejrzana, my jesteśmy pewni, że wiemy kto jest za co odpowiedzialny, aż tu się okazuje całkowicie coś innego. Autorka ciekawie manewruje akcją w ten sposób, aby dostarczyć czytelnikowi jak najwięcej emocji i wrażeń. Sprytnie poprowadzona narracja z kilku stron daje nam pełen obraz sytuacji, co bardzo pomaga odnaleźć się w lekturze, a w takich kryminałach to, moim zdaniem, podstawa. Nie ma obawy, że czegoś nie zrozumiemy lub pogubimy się w najważniejszej chwili. Dodatkowy plus daję za delikatny wątek życia prywatnego policjantów. Nie wiem dlaczego, ale lubię w tym gatunku mieć taką chwilę wytchnienia w postaci lekkiego obyczajowego wątku, który pozwala spojrzeć na policję jako na zwykłych ludzi, którzy poza pracą mają również inne życie. Książka idealna dla fanów lekkich kryminałów.
     Jestem zadowolona z lektury tej powieści, myślę, że i Wy nie macie się czego obawiać. Nie jest to brutalny, ciężki kryminał, którego lepiej nie czytać nocą, a dobrze wymyślona i zaplątana, dynamiczna akcja która może spodobać się szerszemu gronu czytelników. 


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka!

czwartek, 7 lutego 2019

[314] K. Bonda, I. Brejdygant, W. Chmielarz, M. Guzowska, M. M. Kuźmińscy, K. Puzyńska - OPOWIEM CI O ZBRODNI

Katarzyna Bonda, Igor Brejdygant, Wojciech Chmielarz, Marta Guzowska, Małgorzata i Michał Kuźmińscy, Katarzyna Puzyńska - OPOWIEM CI O ZBRODNI
Wydawca Kompania Mediowa 2018
Ocena: 8/10

Najgłośniejsze polskie „pióra kryminalne”, czyli Katarzyna Bonda, Igor Brejdygant, Wojciech Chmielarz, Marta Guzowska, Małgorzata i Michał Kuzminscy, Katarzyna Puzynska i sześć wybranych przez nich prawdziwych zbrodni, które wstrzasneły Polska. Pisarze analizowali głośne sprawy, opierając się na nagich faktach z policyjnych i sądowych akt. Sześć tragedii i próba zrozumienia sytuacji, które do nich doprowadziły. Każdy z autorów przeanalizował okoliczności towarzyszące przestępstwom – rozmawiając z profilerami, patologami, psychologami, specjalistami-kryminologami czy analizując akta – i opisał wybraną historię. Wszyscy zrobili to w charakterystyczny dla siebie sposób, posługując się językiem, do którego przyzwyczaili swoich czytelników. "Twórcy programu Opowiem ci o zbrodni przedstawili elicie pisarzy kryminalnych kilkadziesiąt spraw, które w swoim czasie wstrząsnęły Polską. Pisarze mogli z tego różnorodnego wachlarza dramatycznych zdarzeń wybrać temat, który najbardziej ich zainteresował. Autorzy pokazują morderców i ich ofiary trochę inaczej niż zwykle, a przede wszystkim podejmują próbę odpowiedzi na pytanie: dlaczego? Żadne z tych opowiadań nie jest podobne do pozostałych, każde ma odmienny styl narracji i prowadzi czytelnika do pointy różną drogą." Ze wstępu Michała Fajbusiewicza Na podstawie książki powstał scenariusz programu telewizyjnego, w którym narracja jest prowadzona przez samych pisarzy w charakterystycznych dla nich sposób. Dopełnieniem każdego odcinka są aktorskie rekonstrukcje wydarzeń przedstawionych w opowiadaniu, jak również rozmowa autora z ekspertem, którego obecność okaże się niezwykle ważna dla przebiegu opowieści.


     Co kryje się w umyśle osób, które dopuszczają się zbrodni na drugim człowieku? Czy z tym "czymś" trzeba się urodzić, czy też w wyniku przeżytych wydarzeń człowiek może stać się na tyle okrutny, że będzie w stanie pozbawić życia inną osobę? Te i wiele innych pytań będziemy mogli zadać podczas lektury "Opowiem Ci o zbrodni".
     Znani autorzy, pisarze, ludzie, którzy ze śmiercią w swoich powieściach mają do czynienia w różnych okolicznościach zderzą się z brutalną rzeczywistością. Pokazują nam, czytelnikom, że jest pewien znaczący aspekt, który nawet najbardziej doświadczonemu pisarzowi, może spowodować szok, i zmusić do myślenia, a mianowicie to, że w sytuacji, w której autor rozpoczyna swoją przygodę z fikcją literacką, to ciągle jest to tylko (albo aż) fikcja. W zmyślonym świecie wszystko się zdarzyć może, morderstwa, wszelkie inne przypadki okrucieństwa, jednak sprawa zmienia się, kiedy to ofiary i przestępcy mają prawdziwe imiona, nazwiska, pesele. Są realnymi ludźmi, którzy albo zostali bestialsko zamordowani, albo odsiadują teraz wyroki za swoje makabryczne zbrodnie. W "Opowiem ci o zbrodni" poznajemy sześć historii, które wydarzyły się naprawdę. Tajemnicze zaginięcie, zbrodnia, prowadzenie śledztwa, tony akt i zeznań. Najbardziej szokującą dla mnie sprawą była historia młodego chłopaka, który z premedytacją pozbawił życia innego mężczyznę tylko dlatego, bo chciał zobaczyć  jak to jest kogoś uśmiercić. Nie jest możliwe dla mnie zrozumienie tej opowieści i to właśnie ten utwór Igora Brejdyganta przemówił do mnie najmocniej i sprawił, że opinia o tej książce zdecydowanie wzrosła. Autorzy ujawniają okrutną prawdę o człowieku, o tym do czego jest zdolny. Każdy, na swój oryginalny sposób, przedstawia wybrane, dawne sprawy, które jednych mogą zaszokować, a drugich obejść bez większego zainteresowania. Akcja wzbogacona jest o naukowe dygresje i komentarze samych autorów, co pozwala nam, czytelnikom spojrzeć na zbrodnię z różnych stron. Dodatkowo, możemy poznać styl pisania każdego z autorów, nie mamy tu narzuconej jednakowej narracji, za to otrzymujemy sześć różnych popisów pisarskich, jedne lepsze, drugie gorsze, ale każdy z nas ma swój ulubiony styl i trudno z tym dyskutować. Główną myślą, jaka nachodzi mnie po lekturze tej książki, jest to, że kiedyś praca śledczych, policji i innych służb odpowiedzialnych za łapanie morderców, ustalanie kto popełnił zbrodnie, to było wyzwanie. Teraz, w dobie komputerów, nieustającej inwigilacji, monitoringów, jest trudniej o bycie anonimowym. Podsumowując, straszne jest to, do czego jest zdolny człowiek. Nigdy nie uda mi się zrozumieć takich postępowań.
     Książka jest idealna dla osób lubiących kryminały, literaturę naukową i faktu. "Opowiem ci o zbrodni" łączy w sobie kilka cech z tych gatunków, dlatego też wielu z Was przypadnie ona do gustu!


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję wydawcy Kompania Mediowa!

wtorek, 22 stycznia 2019

[305] Piotr Rozmus - PIĘTNO MAFII


Piotr Rozmus - PIĘTNO MAFII 
Wydawnictwo Sonia Draga 2019
Ocena: 10/10

Marta Makowska i Sven Jönsson nie mają pojęcia o swoim istnieniu, ale łączy ich więcej, niż mogliby przypuszczać. Kiedy nastoletnia córka Marty nie wraca na noc do domu, kobieta odchodzi od zmysłów. Prowadzący śledztwo komisarz Borys Wolański jest przekonany, że dziewczyna została uprowadzona, a kidnaperzy wkrótce zażądają okupu. Nie nadchodzą jednak żadne wiadomości, a w postępowanie angażuje się wydalony ze służby komisarz Olgierd Merk, który jako jedyny domyśla się prawdy. W szwedzkim Härnösand Sven przeżywa tę samą tragedię. Björn, jego syn, również zostaje porwany, a komisarze Christin Carlsson i Gunnar Lindberg z miejscowej policji rozpaczliwie szukają tropu malca. Podejrzewają, że ojciec chłopca coś przed nimi ukrywa. Do mieszkania polskiego imigranta w Chicago ktoś dostarcza tajemniczą przesyłkę. W środku znajdują się zdjęcia zamordowanego mężczyzny. Na jego ustach wycięto krzyż. W ten właśnie sposób camorra uciszała tych, którzy złamali omertę – świętą zmowę milczenia. Dwa kraje, dwa równolegle prowadzone śledztwa przeciwko wrogowi, który nie wybacza i nie zapomina.



     "Piętno mafii", historia utrzymana w klimacie "Ojca Chrzestnego", porywa nas w brutalny świat zemsty i porachunków, ukazuje realia panujące w kręgach camorry, tajnego włoskiego podziemia przestępczego ujawniając jej najstraszniejsze sekrety.
     Bazą tej powieści są prawdziwe zdarzenia, co w połączeniu ze śledztwem polsko-szwedzkim daje mieszankę wybuchową! Nastoletnia Agnieszka daje się namówić swojej koleżance na wyjście na imprezę z nieznajomym chłopakiem, ich życie już nigdy nie będzie takie samo. Jedna z nich zostaje uprowadzona. Jednocześnie, w oddalonej o kilkaset kilometrów Szwecji, zostaje porwany kilkuletni Björn. Co łączy oba porwania? Jaką tajemnice tych rodzin odkryjemy? Musicie przekonać się sami! Będziemy świadkami pracy Polskiej i Szwedzkiej policji przeciwko niesamowicie groźnej Włoskiej mafii. Świetnie skonstruowana, wielowarstwowa akcja, w której wszystkie zdarzenia zazębiają się ze sobą, nie pozwalając czytelnikowi miejsca na domysły. Nic nie dzieje się przypadkiem, a jeśli ktokolwiek myśli inaczej - jest w błędzie. Autor ukazuje nam, że kiedy raz wniknie się w szeregi mafii, nie ma już odwrotu, a za błędy wobec niej popełnione trzeba będzie zapłacić tylko i wyłącznie śmiercią. Tytuł Piętno mafii idealnie odnosi się do roli, jaką spełniają porwane dzieci. Nie ma w tym utworze niczego, co nie miałoby znaczenia dla całej historii. Fabuła pozwala nam poczuć klimat tajnej organizacji przestępczej jaką była camorra. Brutalne egzekucje, wyroki śmierci i tortury, to coś co występowało na porządku dziennym. Dobrym pomysłem było to, aby oprzeć fikcyjną historię na prawdziwych wydarzeniach. Co do bohaterów, to na uwagę zasługuje don Luciano. Jest to serdeczny, przyjacielski człowiek. W dodatku bardzo opiekuńczy, co za każdym razem, kiedy czytam książki w podobnej tematyce mocno mnie zaskakuje. Bo jak to możliwe, że człowiek, który potrafi inną osobę zamordować z zimną krwią, potrafi być jednocześnie taką wspaniałą istotą wobec swojej rodziny, przyjaciół. Jeden błąd lub jedna zła decyzja może sprawić, że przyjaciel staje się największym wrogiem. Według mnie cały ten świat jest bardzo fascynujący, a Piotr Rozmus przedstawia go w niesamowity sposób. Jeśli jednak oczekujecie tutaj bardzo dynamicznej akcji, to muszę Was zasmucić, bo w tej książce tego nie ma. Wszystko, co się wydarzy, ma swoje miejsce i czas. Dlatego też, można rozsmakować się w tej historii i poświęcić jej więcej czasu. Myślę, że jeśli lubicie książki o mafii, które pokazują jej realia i metody działania, to ta pozycja powinna trafić w Wasze ręce. Z całą pewnością nie pożałujecie!
     Pamiętajcie, mafia nie znosi zdrajców, donosicieli i NIGDY NIE ZAPOMINA. Ja jestem zachwycona. Tak skrojona akcja, dopracowana w każdym, najmniejszym szczególe, pełen podziw! Oby było więcej takich książek!





Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Sonia Draga!

piątek, 11 stycznia 2019

[302] Katarzyna Grzegrzółka - ODIUM


Katarzyna Grzegrzółka - ODIUM
Wydawnictwo Zysk-Ska 2019
Ocena: 7/10

Mroczny kryminał odsłaniający najciemniejszą stronę ludzkiej duszy. Dwójka nastolatków przypadkowo natrafia w miejskim lasku na zmasakrowane zwłoki młodej kobiety. Charakter i liczba obrażeń świadczą o niepohamowanej, wręcz szaleńczej nienawiści zabójcy do swojej ofiary. Obok ciała leży pomięta kartka z rozmazanym napisem. Śledztwo przejmuje komisarz Jan Bury, borykający się z własnymi problemami osobistymi. Niestety wszystko wskazuje na to, że ta zbrodnia to dopiero początek koszmaru, a każdy dzień zwłoki w odnalezieniu sprawcy może poskutkować kolejną bestialsko zamordowaną ofiarą. Czy Buremu i jego zespołowi uda się zatrzymać spiralę nienawiści i dopaść okrutnego mordercę?


     Ten rok rozpoczęłam falą książek, które wyszły spod pióra polskich autorów, i szczerze mówiąc wcale tego nie żałuję. "Odium" to bardzo dobry kryminał, który kryje w swoim wnętrzu całą gamę tajemnic i sekretów, które stopniowo poznajemy wraz z upływem stron.
     Jan Bury to filar tej powieści, komisarz, który za wszelką cenę chce odnaleźć zabójcę młodej kobiety, brutalnie zamordowanej, przy której zwłokach znaleziono tajemniczą karteczkę, na której widniał wyraz odium. Tajemnicza śmierć, która ujawnia bardzo okrutny charakter człowieka, który popełnił zbrodnię, ale jest to również metafora, która dotyczy każdego z nas. Uczucia takie jak nienawiść, zemsta, ukryty, mocno zakorzeniony żal, pielęgnowane przez lata mogą sprawić, że człowiek traci kontakt z rzeczywistością i staje się całkowicie inną osobą. Na jednej ofierze jednak się nie kończy, policja nie jest w stanie namierzyć zbrodniarza, czas ucieka, a sprawa staje się coraz bardziej poplątana. Autorka w sprytny sposób podstawia nam, jak na dłoni, podejrzanych, których sami musimy ocenić i przewidzieć, kto z nich jest zbrodniarzem. Jedyny minus, na który muszę zwrócić tu uwagę to zbyt sztuczne dialogi, które jak na kryminał były za bardzo "grzeczne" i bez wyrazu. Brakowało mi tu mocnego akcentu prawdziwego gliniarza, który nie bawi się w dzień dobry, do widzenia, tylko prosto z mostu uderza w czułe punkty osób, z którymi rozmawia, bo miałam wrażenie, że praktycznie każde przesłuchanie wyglądało podobnie, według opracowanego schematu. Jednak to nie zaważa mocno na mojej opinii i nie zmienia faktu, że jest to dobry kryminał. Szczegółowe opisy sekcji, które dają nam pełen obraz obrażeń jakie poniosły ofiary, skomplikowana akcja, to wszystko było dobrze przygotowane i dopracowane. Podobał mi się również sposób na prowadzenie fabuły, w której poznajemy nie tylko postępy prowadzonego śledztwa, ale i możemy przeczytać o tym, co działo się w życiu ofiary na długo przed wypadkiem. Całość wjeżdża na jeden tor, w punkcie kulminacyjnym, w którym poznajemy tajemnicę zabójstwa, a zagadka okazuje się brutalną rzeczywistością. Myślę, że kiedy skusicie się na ten kryminał, nie będziecie żałować.
     Autorka pokazuje nam jak nienawiść może zniszczyć życie. Mam nadzieję, że to początek mojej przygody z Janem Burym i może pojawią się kolejne śledztwa, które będzie prowadził. Jeśli szukacie kryminału na zimowy wieczór, to "Odium" z pewnością rozgrzeje Wasze umysły. 



Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Zysk i Ska!

piątek, 4 stycznia 2019

[300] Daria Orlicz - MARTWE DUSZE



Daria Orlicz - MARTWE DUSZE
Wydawnictwo HarperCollins 2018
Ocena: 5/10


Po sezonie życie w nadmorskim miasteczku toczy się bardzo leniwie. Senną atmosferę zakłóca śmierć Aleksandry Fabianowicz, miejscowej pielęgniarki. Dochodzenie prowadzi młodszy aspirant Krzysztof Bugaj, który szybko ustala, że kobieta została celowo potrącona przez samochód. Fabianowicz miała dużo wrogów, a na jej temat krążyło mnóstwo plotek. Wielu nie podobało się, że po rozstaniu z mężem zaczęła bez ograniczeń korzystać z życia i często wdawała się w przygodne romanse. Bugaj pracowicie przesiewa uzyskane informacje i gromadzi dowody, jednak zanim uda mu się zawęzić krąg podejrzanych, w miasteczku zostaje zamordowana kolejna kobieta. Czy coś łączy te dwie sprawy? Może to tylko przypadek, a może dopiero początek czarnej serii?

     "Martwe dusze" to drugi tom z cyklu Stracone dusze autorstwa Darii Orlicz. W trakcie lektury rozwiązywane będzie śledztwo dotyczące tajemniczego zabójstwa pewnej kobiety. Na szczęście książki z tej serii można czytać osobno, bo nie zorientowałam się w porę, że to już kolejna część. 
     Krzysztof Bugaj, policjant zajmujący się sprawą umyślnego potrącenia Aleksandry Fabianowicz, to kobieciarz, który nie potrafi zapanować nad własnym życiem, wraz z partnerem Wojtkiem, będą starać się rozwikłać kolejne, pojawiające się w miasteczku zabójstwa. Autorka przedstawia nam również ich życie prywatne, które w żadnym razie nie jest idealne. Bugaj to typ faceta, który nie przepuści żadnej szansy, na poderwanie jakiejkolwiek kobiety. Jego postać, moim zdaniem, została mocno przerysowana. Jak na twardziela, za jakiego się uważa, jest strasznie niezdecydowany, ma dzieci z nie wiadomo jaką liczbą kobiet, bo co rusz, dowiadywałam się o jego kolejnym romansie. To właśnie jego charakter zaważył, w dużej mierze, na moją ocenę tej powieści. Kolejnym aspektem, który lekko mnie irytował, to to, że dzieje się tu wiele, jednak żaden z wątków nie zostaje doprowadzony do końca, a nagłe zwroty akcji, które całkowicie zmieniają sens poprzednich wydarzeń nie sprawiają, że historia ta porywa, zabiera nas w zupełnie inny, emocjonalny i pasjonujący świat. Dużym plusem, co muszę zaznaczyć, jest to, że akcja jest totalnie nieprzewidywalna. Zauważyłam, że autorka bawi się swoimi postaciami, w każdy możliwy sposób, nie ma tu osoby, która by przejawiała się jakąkolwiek normalnością. Nie pozwalając nam przyzwyczaić się, lub polubić kogokolwiek. Mamy tu dosłownie wszystko. Morderstwa, zdrady (ogromna ilość, zbyt duża), byłego księdza, który nadal prowadzi jakieś dziwne obrzędy, przestępstwa popełniane przez nastolatków, egzekucje, problemy hazardowe jednego z bohaterów, wątek homoseksualny - do wyboru, do koloru. Warto pamiętać, że czasem mniej, znaczy więcej. W tym przypadku to powiedzenie się sprawdza w stu procentach. Podsumowując, uważam, że autorka ma duży potencjał na tworzenie świetnych kryminałów, bo styl i klimat tej książki bardzo mi odpowiadał, ale ciągle nie pasowało mi coś właśnie w fabule, która była zbyt chaotyczna, za bardzo rozbudowana i wzbogacona w wątki, które nic nie wnosiły do spraw, a wprowadzały dodatkowe zamieszanie.
     Myślę, że w tym przypadku mamy do czynienia z książką, która może sprawić nam przyjemność, jednak po jej skończeniu mamy niedosyt. Mnie ciągle czegoś tu brakuje, pomimo tego, że jest w tej książce wszystko. Paradoks, prawda? Nie zniechęcam się do twórczości Pani Darii, a Wam również polecam samemu przekonać się, czy "Martwe dusze" spełnią Wasze oczekiwania.


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu HarperCollins!

niedziela, 2 grudnia 2018

[281] E.K. Blair - ECHO

E.K. Blair - ECHO
Wydawnictwo Niezwykłe 2018
Przekład: Marta Słońska
Ocena: 10/10

Podobno najdłuższe zarejestrowane echo rozbrzmiewało siedemdziesiąt pięć sekund, ale zapewniam cię, że tym razem potrwa to o wiele dłużej. Ogłuszający huk stłumił wszystkie dźwięki i pogrążył otaczający mnie świat w ciszy, pozwalając, by echo zniszczeń przetrwało znacznie, dłużej niż było to zamierzone. To echo będzie podążać za mną wszędzie, niszcząc mnie… i niszcząc ciebie. Chcesz odpowiedzi? Ja też.


     "Echo" to kontynuacja serii Czarny Lotos autorstwa E.K Blair. To książka dla osób o mocnych nerwach, wytrzymałych uczuciach  i zdrowym sercu. W tej powieści nie możecie być pewni niczego, bo nic nie jest takie, jakie się wydaje.
     Po pierwszej części myślałam, że kontynuacja nie może mnie już zaskoczyć. Myliłam się! E.K. Blair jest mistrzynią w tym gatunku. Mroczny klimat, tak bogato skonstruowane charaktery postaci, dosadny język i momentami przerażające sytuacje to wszystko sprawia, że losy Elizabeth pochłania się w moment. Akcja rozwija się w miejscu gdzie skończył się poprzedni tom. Widzimy jak cały, misterny plan Elizabeth odbił się na jej psychice, jej życiu. Kiedy nieplanowane emocje zniszczyły cały wybudowany mur, za którym chowała się od dzieciństwa. Teraz już wie, że śmierć nie sprawia, że miłość i nienawiść od tak znikną. Czuje, że jej teraźniejsza sytuacja jest kompletnie bez wyjścia, jest w opłakanym, tragicznym stanie psychicznym, a to co będzie się działo w dalszych etapach przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Sądzę, że tego cyklu nie będzie w stanie nic przebić. Tak upleciona, uwikłana i splątana akcja, gdzie czytelnik nie może być pewny, kto żyje, kto nie, kto jest dobry, kto zły wciąga nas w niesamowity wir wydarzeń. Mieszanina miłości i nienawiści na największym poziomie. Dziwię się, że lubię takie książki, ale to co mnie do nich ciągnie to ten specyficzny charakter. Nie ma tu mdłej, miłosnej opowiastki o cudownym, bogatym życiu. Za to otrzymujemy dawkę brudnych emocji, prawdziwy przekrój psychologiczny głównych bohaterów i niesamowity splot zdarzeń. Autorka, aby jeszcze bardziej podkreślić wydarzenia, "wywleka" ze swoich postaci wszystkie najgorsze cechy ludzkie. Pokazuje naszą obrzydliwą naturę, nasze zezwierzęcenie i to, że wszystko, co nas w życiu spotyka kształtuje nasz charakter w dalszym życiu. Jestem pod ogromnym wrażeniem tej serii i nie mogę się doczekać następnej części. 
     "Echo" to książka dla dorosłego, dojrzałego czytelnika. Nie nadaje się dla nastolatków czy młodzieży. Aby dobrze ją zrozumieć, trzeba otworzyć się na to co autorka ma nam do zaoferowania, bo tutaj nie ma zwyczajnej opowieści o miłości, zdradzie, czy trudnych życiowych dylematach, za to jest brutalność, nienawiść, pożądanie i samookaleczanie i trud życia z poczuciem winy.


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Niezwykłemu!

niedziela, 23 września 2018

[253] Val McDermid - MIEJSCE EGZEKUCJI


Val McDermid - MIEJSCE EGZEKUCJI 
Wydawnictwo Papierowy Księżyc 2018
Przekład: Aleksandra Szymił
Ocena: 9/10


Grudzień 1963 roku. Odcięta od świata wioska Scardale w północnej Anglii. 13-letnia Alison Carter wychodzi z psem na spacer i znika bez śladu. Intensywne poszukiwania nie przynoszą rezultatu. Choć ciało dziewczynki nie zostaje znalezione, wszyscy podejrzewają brutalne morderstwo. Dla młodego inspektora policji, George’a Bennetta, jest to pierwsza tak ważna i trudna sprawa. Śledztwa nie ułatwiają wrogo nastawieni do przybyszów z zewnątrz członkowie zamkniętej społeczności, przerażeni świadomością, że zbrodniarzem musi być jeden z nich… Ponad trzydzieści lat później dziennikarka Catherine Heathcote zbiera materiały do książki o tamtych wydarzeniach. Nawiązuje kontakt z Bennettem i wyrusza do Scardale, żeby ponownie przyjrzeć się tej tajemniczej sprawie. Nagle pojawiają się nowe, szokujące informacje. Okazuje się, że dramat, który wtedy się rozegrał, mógł być czymś znacznie gorszym, niż do tej pory wszystkim się wydawało. Miejsce egzekucji to antyczna tragedia osadzona w realiach współczesnej Anglii, a przede wszystkich trzymający w ciągłym napięciu mroczny thriller psychologiczny o niezwykle misternej konstrukcji. Autorka zagłębia się w ciemne zakamarki ludzkiej natury i bada cienką granicę pomiędzy prawdą a iluzją.
     


     Czy są tutaj fajni mrocznych kryminalnych powieści? Jeśli tak to "Miejsce egzekucji " będzie dla Was wisienką na literackim torcie.
     Utwór stworzony przez Val McDermid to jest tak specyficzna książka, że nie sposób jej jednoznacznie ocenić. Zacznę od tego, że historia zamyka się w hermetycznym środowisku i klimacie Scardale w roku 1963, gdzie wszyscy się znają, zajmują się głównie uprawa pola i drobnymi robótkami. Kiedy w niewyjaśnionych okolicznościach znika nastolatka, sprawę tę zaczynają badać policjanci z zewnątrz, nie związani z tą wioską. I ten wątek został mocno rozbudowany. Co z jednej strony było dla mnie ciekawym doświadczeniem, bo autorka każdy szczegół dopięła na ostatni guzik, a z drugiej strony sprawiało, że lektura ciągnęła mi się bardzo długo. Jednak kiedy do akcji, po latach, wkroczyła dziennikarka, fabuła tak gwałtownie przyśpieszyła, że jej koniec uderzył we mnie ze zdwojoną siłą. Zdecydowanie warto było przemęczyć połowę tej powieści, żeby doczekać takiego zakończenia! Całkowicie niespodziewane i sprawiające, że szok i niedowierzanie to główne uczucia, które jako czytelnik czułam. Myślę, że wielu z Was po lekturze tej książki będzie miało podobne odczucia. Fabuła tej książki idealnie nadaje się na serial, który można już oglądać jednak bez polskiego lektora - co nie zniechęca mnie do obejrzenia go. Książka pozostawia czytelnika w osłupieniu i ja - szczerze mówiąc - pokochałam to uczucie. Brakuje mi książek, które tak mocno potrafią mną wstrząsnąć. 
     Tę książkę polecam osobom lubiące ten gatunek, ktoś kto lubi szybkie i lekkie kryminały będzie się męczył w trakcie lektury, jednak spróbować może każdy!


Za możliwość przeczytania tej genialnej książki dziękuję Wydawnictwu Papierowy Księżyc!

wtorek, 21 sierpnia 2018

[247] Romain Puértolas - CAŁE LATO BEZ FACEBOOKA

Romain Puértolas - CAŁE LATO BEZ FACEBOOKA
Wydawnictwo Sonia Draga 2018
Przekład: Maria Zawadzka
Ocena: 6/10

Korpulentna, czarnoskóra porucznik policji Agatha Crispies zostaje dyscyplinarnie przeniesiona do Nowego Jorku w stanie Kolorado. Małe miasteczko w odległym zakątku Ameryki, wszechobecny rasizm, brak zasięgu sieci komórkowych. Nic się tu nigdy nie dzieje. Porucznik Crispies walczy z nudą, prowadząc klub czytelniczy w miejscowym komisariacie i żyje nadzieją, że pewnego dnia dostanie w końcu śledztwo dotyczące czegoś ciekawszego niż wiewiórki. Jej życzenia zostają wysłuchane: spokojnym miasteczkiem wstrząsa (wreszcie) seria gwałtownych zbrodni. Morderstwa i tajemnicze zaginięcia okazują się prawdziwym sprawdzianem wiedzy literackiej bohaterki.


     Romain Puértolas jest autorem wielu zabawnych książek, które przenoszą czytelnika w inny, z pozoru, poważny świat jednak pełen nietypowych i nieprawdopodobnych wydarzeń. "Całe lato bez Facebooka" zdecydowanie można do tego rodzaju książek zaliczyć.
     Aghata Crispies to główna bohaterka tej powieści. Miłośniczka książek i literatury, trudno jej odróżnić życie realne od fikcji i w każdym nietypowym zdarzeniu dopatruje się wzorów i motywów z przeczytanych przez nią książek. Wszystko byłoby normalne gdyby nie to, że kobieta z zawodu jest policjantką z wydziału kryminalnego. Po jednym nieudanym śledztwie zaczyna pracę małej mieścinie, bez dostępu do Internetu, telefonu i innych udogodnień cywilizacyjnych. Jednak kiedy pojawiają się kolejne ciała osób zamordowanych w niewyjaśnionych okolicznościach, wówczas jej życie nabiera rozpędu. Motyw i fabuła tej książki podobały mi się jednak ogólnie mówiąc jest w niej coś, co sprawiło, że nie wciągnęła mnie tak jak tego oczekiwałam. Może przerysowana postać Agathy? Czy może zbyt komiczny charakter tej powieści? Szczerze mówiąc nie wiem. W trakcie lektury momentami akcja ciągnęła się niemiłosiernie a jednocześnie niczego nie wnosiła konkretnego. Myślę, że oryginalny styl Romaina Puértolasa znajdzie wśród Was ogromnych fanów, jednak aby zrozumieć i pokochać ten styl trzeba również lubić komedie detektywistyczne. Ja z tym gatunkiem spotkałam się chyba po raz pierwszy i to nie jest coś co porywa mnie od pierwszej do ostatniej strony. Podsumowując, powieść bawi, może fascynować i zdecydowanie można ją pokochać lub pozostawić obojętną. Ja niestety zaliczam się do tej drugiej grupy osób. Czas poświęcony tej książce był dobrze wykorzystany, jednak nie jest to historia, która zapadła mi w serce.
     Polecam tę powieść osobom, które lubią nietypowe akcje, specyficzny klimat i mnóstwo zabawnych - pomimo okoliczności - wydarzeń, które pod tą komiczną warstwą kryją mocne i aktualne podejście do ludzi, którzy są inni niż wszyscy. Jeśli lubisz połączenie komedii i kryminału to ta książka jest zdecydowanie dla Ciebie!






Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Sonia Draga!

czwartek, 29 marca 2018

[198] Alex Kava - PRZEDSMAK ZŁA


Alex Kava - PRZEDSMAK ZŁA
Wydawnictwo HarperCollins 2018
Przekład: Katarzyna Ciążyńska
Ocena: 8/10


Ciało zwisało z sufitu. Ręce i nogi były związane kablem, a ściany pokrywały rozbryzgi krwi. W kuchni stało otwarte pudełko na jedzenie na wynos, nad którym unosiła się chmara much. W środku znajdowała się ludzka śledziona, a może wątroba, trudno powiedzieć. Taki widok zastała agentka Maggie O’Dell na miejscu zbrodni. Pierwszym, które oglądała na własne oczy, a nie na zdjęciach policyjnych techników. Dotąd próbowała przeniknąć umysły zabójców zza biurka, jednak przy tworzeniu profilu tego mordercy ma jej pomóc praca w terenie. Giną kolejne ofiary, sprawca działa według określonego wzorca, ale do czasu. Nieoczekiwanie skupia uwagę na Maggie O’Dell i zmienia zasady gry. Prowokuje i zaprasza do okrutnej zabawy, w której zwycięży ten, kto pierwszy dopadnie przeciwnika.


   "Przedsmak zła" to prequel serii Alex Kavy o Maggie O'Dell, kobiecie, która zajmuje się tworzeniem profili psychologicznych zbrodniarzy. Jej początkująca kariera nabiera tempa oraz coraz bardziej zagraża jej życiu.
   Główna bohaterka, Maggie O'Dell pracuje w policji na stanowisku profilerki, która tworzy portrety psychologiczne morderców. Zwykle zajmowała się tym w swoim biurze, opierając się na zdjęciach i relacjach innych policjantów, którzy byli obecni na miejscu zbrodni. To się jednak zmienia, kiedy jej szef Cunningham powoli klimatyzuje ją w nowych obowiązkach. Jej pierwsza sprawa okaże się skokiem na głęboką wodę. Trafia na miejsce okrutnej i brutalnej zbrodni. Na miejscu znajdują trzy ciała i jedną, niewinną dziewczynkę, która prawdopodobnie była świadkiem zdarzeń. Cała akcja spleciona jest z dwóch narracji, poznajemy tok myślenia prawdziwego zabójcy, jednak do samego końca nie wiemy kim jest, oraz znamy punkt widzenia agentki FBI. To właśnie sprawia, że książka daje nam pełny i bogaty obraz całej historii. Dodatkowo autorka urozmaiciła tę powieść, a utrudniła pracę policji o drugą postać, która również wplątana jest w morderstwa. "Przedsmak zła" to thriller z krwi i kości. Dosłownie! Nie brakuje w nim dosadnych opisów miejsc zbrodni, a pudełka, które morderca zostawia jako ''prezenty'' dla policji są bardzo zaskakujące. Cała sytuacja zmienia się kiedy to na celowniku przestępcy staje Maggie. Alex Kava w bardzo dobry sposób przedstawiła tok myślenia i ogólny zarys psychologiczny jednego ze zbrodniarzy. Poznajemy jego motywy, dlaczego wybiera akurat takie ofiary i dlaczego przyjmuje taką a nie inną formę działania. To wszystko sprawia, że książka wywiera bardzo pozytywne wrażenie, a dla mnie, miłośnika kryminałów to na prawdę bardzo dobra pozycja. Dla fanów Kavy to z pewnością miły powrót do losów Maggie O'Dell.
     "Przedsmak zła" to idealna pozycja dla ludzi lubiących czuć dreszczyk emocji i uczucie niepewności co do zakończenia całej fabuły. Alex Kava przenosi nas w swój wyimaginowany świat i pozwala się w nim zatracić razem z agentką O'Dell. 


Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu HarperCollins Polska!

Archiwum bloga